YaÅŸamda bir yolcu
• 19/2/2009 - Adınız, adınız...
Ä°ÅŸyerinden çıkmış gidiyordu. metronun gelmesine biraz daha zaman vardı. Gözleri uzaklara dalmış giderken birden saÄŸ tarafta duran koyu mavi bir otomobilden bir kadın indi. Uzun düz siyah saçları vardı. Arabanın arka tarafından dolanarak önüne geçti. Adınız, adınız Yasemin deÄŸil, deÄŸil mi ? diye sordu.
Tam da o anda Yasemin ona doÄŸru gelmekte olduÄŸunu farkettiÄŸi yüze bakıyordu. Bu, bu yüzü tanıyordu, ama isim, ismi unutmuÅŸtu. Ama yüzü tanıyordu, nereden tanıdığını da bilmiyordu ama tanıyordu. O yüzü biliyordu. GeçmiÅŸ perdesini aralamaya çalıştı, gözlerinin önünden ÅŸerit gibi yüzler geçti ama eÅŸleÅŸemedi hiç bir yüz ona doÄŸru gelmekte olan yüzle. Gelen yüz gülümsüyordu. Sıcak içten samimi bir gülümseme vardı yüzünde. Evet adım Yasemin ve seni tanıyorum dedi, kendinden emin bir sesle Yasemin ona doÄŸru yakınlaÅŸmakta olan yüze..
Gülümseyen yüz birden rahatladı Evet köÅŸe başından beri izlemekte olduÄŸu ve ona doÄŸru gelmekte olan kiÅŸi acaba mı diye düÅŸündüÄŸü Yasemindi. Yanılmamıştı. Yanılmamış olmak ne güzel bir ÅŸeydir. Ä°nsan kendini ne kadar da iyi hisseder. BilmiÅŸ olmak bilmediÄŸi halde ya da sandığı emin olmadığı bir ÅŸey hakkında yanılmamış olmak ne harikulade bir duygudur. Tarifsiz inanılmaz. Hatice içinden gelen sesi dinlemiÅŸ ve köÅŸeden ona doÄŸru gelmekte olanı beklemiÅŸti. Aslında iÅŸe de gitmesi gerekiyordu. Geç kalmıştı öÄŸle tatilini neredeyse bitmiÅŸti. Ama o anı bir daha yaÅŸayamacağı için beklemesi gerekiyordu. içindeki ses ona onu söylemiÅŸti.
Bu onlarım yaÅŸamlarında üçüncü karşılaÅŸmaları olacaktı. ilk baÅŸta okulun sözlü sınavında karşılaÅŸmışlar, daha sonra da ayrı okullara gitmiÅŸler ve ortak arakdaÅŸları aracılığıyla okuldayken yeniden karşılaÅŸmışlardı. Çok fazla bir zamanı birlikte geçirmemiÅŸler ama birbirlende kalıcı olarak iz bırakmışlardı.Ve gene baÅŸka bir ÅŸehirde yeniden akış onları karşılaÅŸtrımıştı. Birbirleriyle olan yaÅŸanmamış olan karmaları vardı. Bu olanlar tesadüf ötesi bir durumdu ya da tesadüf karesi belki de küpü diyebiliriz tabi bu duruma.
Yasemin hiç deÄŸiÅŸmemiÅŸsin, yürüyüÅŸün duruÅŸun görünüÅŸün hala eskisi gibi. seni yürüyüÅŸünden tanıdım dedi, Hatice. Yasemin buna çok sevinmiÅŸti. Ne güzel hala kendini gençlik günlerinde gibi hissediyordu zaten. Ä°çindeki o çocuk hala inadına büyümüyordu. Ne güzeldi. Zaten yaÅŸlanma zihnini de iptal ettiÄŸini söylüyordu. YaÅŸlanmayacağına inanıyordu. Ama bu hakikaten garipti lisedeki hali ile aynı olması. kaç sene geçmiÅŸti üstünden lise yıllarının. Hala o eski zamandaki gibi olmak. Hala genç olmak, hiç bitmemesi gençliÄŸin. harikaydı.. HerÅŸeye raÄŸmen harika bir duyguydu...
Yasemin de çok ÅŸaşırmıştı. birden hatırladı. Ortak geçmiÅŸlerini. Çok ÅŸaşırmıştı o da. Birbirlerine sarıldılar sımsıkı. konuÅŸacak bir çok ÅŸey vardı..Yasemin eski arkadaÅŸlarını bulma sitelerine üye olmamıştı ama çevresinden üye olsana bak okul arkadaÅŸlarını bulursun diyorlardı. Acaba üye olsam mı falan diye düÅŸündüÄŸü zamanlarda olmuyor deÄŸildi.. Gülerek arkadaşına ne gerek var facebook a bak isteyince nasıl da oluyor deyivemiÅŸti. ikisi de kahkahalarla yolun ortasında güldüler. Onlara bakanlara hiç aldırmadan.
Laf lafı her zaman açar bir ÅŸey hep ayını mı çoÄŸaltır. Bazen aynısını bazen de türevini yaparak yeniden çoÄŸalır. Laf lafı elbette açardı. Kilit kiliti açmaz ama laf çok kiliti açardı.Araba yolun ortasında kalmış ve onlar hiç farkında olmadıklarından mıdır nedir arkada ufak bir araba sırası olmuÅŸtu. Alelacele adreslerini telefonlarını aldılar..
Eski yeni iki arkadaş yollarına devam ettiler..
Yolda durmak olmazdı...
|
Yorum yaz! :: Arkadaşa gönder!
|
|
|
|
|
