Bugün benim doğum günüm

Nufüs kağıdıma göre bugün ben doğmuşum. Güneşin ardından sabahın ilk ışıkları ile aydınlanmış iken dünya, aydınlanan benim dünyamdı. Dünyam doğdu bilmem kaç yıl olmuş. Her sene değişen rakamları ezberlemesi zor. Birer birer değil artık beşer beşer sayıyorum artık geçen zamanı.

Dünyam bugün doğmuş. Ben dünyama gelmişim. Dünya benim evim. Hangi parçasında yaşarsam yaşayayım kendi dünyamdayım. Ben dünyayım. Güneşten almışım gücümü. Belki de o yüzden yıldızlar bana uzak. Ben dünyaya geldiğimden beri neler neler yaşamışım da bu  dünyanın bana bunları yaşattığından haberi yok. Ben dünyayı kucaklamışım ellerimde dünya beni sallamamış hiç. Bu dünya kimin umurunda. Dünya, benim dünyam ben dünyamı yeniden kurdum. Bu dünyadan banane. Girdiğim her oyunda mızıkçılar çıkmış karşıma umurumda mı artık? Çıktım tüm oyunlardan. Oyun benim içimde. Dünyamı yeniden kurdum. Yeni bir dünya. Tüm renkleri aldım yerleştirdim yerlerine bir bir. Ben dünyayım, dünya benim içimde.

İçimde huzur, içimde güven, güzellik benim içimde. Dünyam güzel, ben güzel, renkler olağanüstü, macera huzur. Sukunet hissiyet sınırında. Döner durur dünyam ekseninde, yağmuru yazı sıcağı bahar, hepsi gelir geçer. Her an, her anı güzel diyorum. Ben bugün doğmuşum.

Bu dünyaya kusulmuşum, atılmışım. Geldiğim yer ışıklardan parlak karanlık. Bir kozada hazırlanmışım doğmaya. Koza beni atmış dışarıya.  Yürü var git yoluna, gideceğin yer yine karanlık, demiş. Bu varlığı karanlıkta oluşturdum, karanlıkta yok edeceğim demiş dünya benim için. Aydınlığı keşfet, aydınlansın dünya. Görevin bu. Aydınlan ve aydınlat. Şimdiye kadar ruhun bunun için hazırlandı. Yaradan sana nefesinden verdi. Sen oldun. Sınavlarını geç bitir hepsini dünya kurtulsun. Sen aydınlan dünya aydınlansın. Kendini bil bul ve öğren. O zaman herkesi öğreneceksin demişler kulağıma, sesi yüzyıllar öncesinden gelen bir ses. Öğren unuttuklarını hatırla ve kur dünyanı yeniden.

Dünya dönüyor, kendi ekseninde eğik eğik. Dönüş düzgün. Dünya eğik dönüyor doğru olmuyor. Her şey eğri büğrü, her şey birbirne bağlı dolu dizgin. Domino taşları gibi insanlar. Devrilmeyenler aydınlatacaklar gökyüzünü.

Yılda bir kez kendimi çok garip hissederim. “Bugün ben doğmuşum yaa” derim.”Evet bugün ben doğmuşum” içim varolmanın ilk anlarının olağanüstü hayranlık duyguları. İçim kabarır, çoşar, bir başka olur tanımsız. İlk doğduğum zaman ki anlar, adeta beni kucaklar. Bedenim bilmez ama ruhum bilir o anların harikalığını.

Dünyaya ilk geldiğim gün bugün. Bir süreliğine misafirliğim varmış işte. Doğma sıram gelmiş. İşlerimi yapınca da gideceğim. Her ne ise yapmam gereken, yapacağım işte ben bilmeden. Bilmesem de bilirim, bilmesem de yaparım, bilgi benim içimde, dünya benim içimde. Gözlerimi açmamak üzere kapattığımda dünya yok bitti. Ben varsam dünyam var. Yoksam hiçbir şey. Ben yolcuyum iki karanlık arası. Sıradaki basamağa hazırlanmam lazım. Yeniden doğmadan üst basamağa geçmeliyim.

Öteki dünya diyorlar cennet diyorlar, cehennem diyorlar. Her şey bu dünyada. Dünya malı dünyada kalır. Cennet de cehennem de bu dünyada. Dünyada her şey var ne istersen o var.

Bilmem kaç sene önce güneşin ardından ben doğmuşum. Ne iyi etmişim de doğmuşum